15 najpiękniejszych plaż północnej Sardynii (pełny lokalny przewodnik)

Niektórzy powiedzą ci, że Sardynia ma najpiękniejsze plaże Morza Śródziemnego. Nie mylą się. Ale „Sardynia" jest wielkości Walii, a różnica między plażą na południu a plażą na północy to jak różnica między Florydą a Maine — ten sam kraj, inna planeta.

Ten przewodnik obejmuje tylko północ: wybrzeże Gallury od Stintino na zachodzie po Costa Smeralda na wschodzie, plus wyspy archipelagu La Maddalena i Asinary. Piętnaście plaż, bez rankingu — bo najlepsza plaża dla rodziny z maluchem nie jest tą samą co dla kogoś, kto chce w spokoju czytać, a najlepsza plaża pod koniec maja to nie ta sama co w połowie sierpnia.

Pogrupowaliśmy je luźno po przeznaczeniu. Użyj spisu treści, by przeskoczyć do tego, czego szukasz.

W pośpiechu? Wybierz po tym, czego chcesz

• Ikoniczne pocztówki → La Pelosa, Spiaggia del Principe, Cala Coticcio
• Cichsze, niż powinny być → Le Saline, Vignola Mare, Li Cossi
• Przyjazne rodzinom, płytka woda → Baia delle Mimose, Capriccioli, Rena Bianca
• Surf i wiatr → La Marinedda, Capo Testa
• Tylko łódź lub piechotą → Cala Coticcio, Cala Corsara, Cala Sabina, Li Cossi
• Tuż obok Beach Base → Li Junchi, Baia delle Mimose, La Marinedda

Po więcej o siedmiu plażach w zasięgu godziny od nas — artykuł komplementarny: 7 najlepszych plaż w okolicy Badesi (uczciwy lokalny przewodnik).

1. La Pelosa, Stintino — pocztówka

Jeśli widziałeś tylko jedno zdjęcie Sardynii, prawdopodobnie było to. Drobny, biały piasek, woda tak płytka i przejrzysta, że wydaje się sztuczna, i XVI-wieczna wieża aragońska na cyplu, którą każdy przewodnik po Morzu Śródziemnym wykorzystał na okładce.

Raz warto przejechać. Potem albo się zakochasz i wracasz co roku, albo po cichu decydujesz, że wolisz dziksze plaże godzinę na wschód.

2. Le Saline, Stintino — alternatywa miejscowych

Długi, szeroki pas piasku na półwyspie Stintino, dziesięć minut samochodem od La Pelosy i bez pozwolenia. Woda nie ma tego filmowego błękitu sławniejszej sąsiadki, ale jest spokojna, płytka, a na plaży jest dużo miejsca — co w sobotę sierpnia liczy się bardziej, niż myślisz.

Jest bar plażowy, wypożyczalnia leżaków i bezpłatny parking przy SP34. To plaża, na którą Sardyńczycy zabierają dzieci, gdy La Pelosa jest pełna.

3. Rena Bianca, Santa Teresa di Gallura — ta z dojściem z miasteczka

Najbliższa odpowiednik „plaży miejskiej", jaki ma północna Sardynia. Rena Bianca leży u stóp Santa Teresa di Gallura, w zasięgu spaceru z głównego placu (około dziesięciu minut) po schodach, które prowadzą prosto na biały piasek i przejrzystą wodę z widokiem na Korsykę przez Cieśninę Bonifacio w pogodne dni.

Ponieważ parkujesz raz i łączysz plażę z obiadem, aperitivo na murach i spacerem po starówce Santa Teresy, lepiej działa jako „aktywny dzień plażowy" niż poziomy. Podpowiedź obiadowa: gdziekolwiek wzdłuż Via XX Settembre.

4. Capo Testa, Santa Teresa di Gallura — księżycowy krajobraz

Dwadzieścia minut na zachód od Santa Teresy droga kończy się na granitowym cyplu, który wiatr rzeźbił dziesięć tysięcy lat w coś między wystawą Henry'ego Moore'a a planem księżycowej bazy. Między głazami znajdziesz pół tuzina małych kąpielowych zatoczek połączonych krótkimi ścieżkami, z wodą, która przechodzi prosto z piasku w głęboki, przejrzysty błękit.

To nie jedna plaża — to ciąg pół tuzina, każda inna. Cala Spinosa jest najłatwiej dostępna i się zapełnia; zatoczki bez nazwy dalej na zachód są dziksze i cichsze. Weź buty do wody; wejście po skałach jest ostre.

5. Cala Sarraina, Costa Paradiso — różowy granit w błękicie

To tutaj Sardynia przestaje wyglądać jak południe Francji i zaczyna wyglądać jak nigdzie indziej na ziemi. Costa Paradiso to wybrzeże różowo zabarwionych granitowych klifów, opadających prosto do wody tak przejrzystej, że łodzie wyglądają, jakby unosiły się w powietrzu. Sama Cala Sarraina to mały piaszczysty półksiężyc — prawdziwą nagrodą jest snorkeling wokół skał na obu końcach.

Około 30 minut od Beach Base. Na górze jest mały parking, potem schodkowa ścieżka do zatoczki — około dziesięciu minut, łatwo, ale na dole nie ma niczego, więc weź wodę i jedzenie.

6. Spiaggia di Li Cossi — ta ukryta

Pięć minut samochodem od Costa Paradiso, potem 30 minut piechotą po oznakowanej ścieżce przez śródziemnomorską makię. Nagrodą jest idealny półksiężyc złotego piasku u ujścia małej doliny, oprawiony tym samym różowym granitem co Cala Sarraina, ale całkowicie niezabudowany — bez baru, wypożyczalni, ratownika, zasięgu.

To plaża, której trzeba chcieć. W zamian zwykle dostajesz coś bliskiego ciszy — i miejsce, które w środę w czerwcu daje wrażenie, że znalazłeś prywatną zatoczkę.

7. La Marinedda, Isola Rossa — plaża surferów

Zatoka białego piasku oprawiona w cyple z różowego granitu, tuż za Isola Rossa. Rano spokojna plaża do kąpieli. Około 14 podnosi się maestrale, wychodzą surferzy i kitesurferzy, a cała atmosfera plaży zmienia się z „włoski rodzinny obiad" na „dwudziestolatki w piankach".

Ta podwójna osobowość czyni ją wyjątkową. Na końcu jest bar plażowy z porządną pizzą i przyzwoitymi lodami, a w samej Isola Rossa, dziesięć minut piechotą wzdłuż ścieżki, jest szkoła surfingu.

8. Li Junchi di Badesi — ta długa

Osiem kilometrów jasnozłotego piasku w otoczeniu wydm jałowca, z Bandiera Blu (Błękitną Flagą) za jakość wody co roku, odkąd ktokolwiek pamięta. Li Junchi to plaża, do której chodzimy z Beach Base — siedem minut samochodem, trzydzieści rowerem ścieżką nadmorską.

Co w niej dobrego: jej długość sprawia, że zawsze znajdziesz puste miejsce. Krańce, w stronę Li Mindi na wschodzie i Baia delle Mimose na zachodzie, są ciche nawet w połowie sierpnia. Pośrodku są bary plażowe na aperitivo ze stopami w piasku, a w wiosce Badesi 5 minut w głąb lądu rośnie prawdziwa scena restauracyjna.

9. Baia delle Mimose, Badesi — przyjazna rodzinom zatoczka

Dwanaście minut na wschód od Beach Base, dostęp przez krótką kładkę między wydmami. Baia delle Mimose to najbardziej „zabudowana" z plaż w okolicy Badesi — wypożyczalnia leżaków, sporty wodne, prawdziwy bar plażowy (Calypso Lounge), który o zachodzie słońca staje się sceną szampańsko-DJ-ską.

Długi pas płytkiej turkusowej wody — nasz pierwszy wybór z małymi dziećmi. Jedzenie w barze jest okej, choć bez błysku; przyjeżdżasz po wygodne parkowanie i rutynę aperitivo-ze-stopami-w-piasku.

10. Vignola Mare, Aglientu — długa i zaspana

Około 25 minut na wschód od Beach Base, między Trinità d'Agultu a Santa Teresą, Vignola Mare to długi łuk drobnego białego piasku, który z jakiegoś powodu pozostał zaskakująco poza radarem, mimo że jest obiektywnie piękny. Za nim znajduje się mała wioska z kilkoma restauracjami i wieżą (Torre di Vignola, XVI-wieczna hiszpańska wieża strażnicza) na zachodnim krańcu.

Woda jest płytka i przejrzysta, tłumy nawet w sierpniu do opanowania, a jeśli chcesz iść godzinę bez przekraczania kogokolwiek, można.

11. Cala Corsara, Spargi (La Maddalena) — plaża dnia w łodzi

Klasyczna trasa rejsu po La Maddalenie z Palau spędza większość dnia, kursując między trzema plażami niezamieszkanej wyspy Spargi, a Cala Corsara to ta, którą zapamiętasz. Trzy małe zatoczki drobnego białego piasku rozdzielone granitowymi wystającymi skałami, z tym rodzajem turkusu, który wystartował tysiąc okładek magazynów.

Tu nie dojedziesz samochodem. Jedyna droga to łódź — albo zorganizowana wycieczka (większość operatorów rusza z Palau, ~55–75 €/osoba z obiadem), albo własny wynajem. Wycieczka z Beach Base to naprawdę cały dzień: godzina w każdą stronę do Palau, cały dzień na łodzi, i wracasz tuż na kolację.

12. Cala Coticcio „Tahiti", Caprera — najczęściej fotografowana zatoczka

Jeśli Cala Corsara to standardowa plaża rejsowa, to Cala Coticcio to ta, do której się idzie pieszo. Na wyspie Caprera (dojedziesz samochodem z Palau przez most do La Maddaleny i kolejny do Caprery), ścieżka do „Tahiti" — uniwersalnego przezwiska za kolor wody — jest teraz uregulowanym szlakiem.

Musisz rezerwować z wyprzedzeniem przez parcodellamaddalena.it i iść z przewodnikiem; to ochrona kruchego środowiska po latach deptania. Spacer to około 45 minut w każdą stronę, w większości łatwy z paroma wspinaczkowymi fragmentami. Sama zatoczka jest na tyle mała, że dzienny limit gości naprawdę ma znaczenie.

13. Spiaggia del Principe, Costa Smeralda — plaża Aga Khana

W połowie Costa Smeralda, między Porto Cervo a Romazzino, leży plaża, którą Aga Khan podobno wybrał jako swoją ulubioną, gdy zagospodarowywał ten odcinek wybrzeża w latach 60. Miał dobre oko. Idealny łuk biało-różowego piasku, granitowe cyple z obu stron, woda, która stopniowo przechodzi z przejrzystej w głęboki błękit.

15 minut piechotą z parkingu przez śródziemnomorską makię — wystarczająco, by odfiltrować naprawdę zaprzyjaźnionych z komfortem. Bez barów, bez wypożyczalni — przynieś wszystko ze sobą.

14. Spiaggia di Capriccioli — Costa Smeralda dla rodzin

Tuż na południe od Porto Cervo, Capriccioli to Costa Smeralda dla ludzi bez jachtu. Dwie małe zatoczki białego piasku rozdzielone granitową skałą, którą można przejść, z wyspami Soffi i Camere w tle i wodą tak płytką, że małe dzieci mogą iść w głąb pięćdziesiąt metrów.

Jest płatny parking, bar plażowy, leżaki do wynajęcia. Tłoczniej niż na dzikich plażach, ale to część uroku — włoska kultura plaży rodzinnej w pełnej krasie.

15. Cala Sabina, Asinara — plaża więziennej wyspy

Asinara była więzieniem o maksymalnym zabezpieczeniu do 1998 roku. Dziś to park narodowy, a Cala Sabina to najczystsza, najklarowniejsza, najpustsza plaża, w jakiej kiedykolwiek pływaliśmy — pozytywna strona stu lat oficjalnego zakazu wstępu dla ludzi.

Dotrzesz tu promem ze Stintino lub Porto Torres (około 45 min rejsu), potem wynajmiesz eBike, weźmiesz autobus parkowy albo dołączysz do wycieczki 4x4. Sama plaża to drobny biały piasek, woda w trzech odcieniach błękitu, i prawdopodobnie podzielisz ją z małym stadem dzikich albinotycznych osłów, które dawni strażnicy zostawili po sobie. Niemal cały dzień z Beach Base, ale z łatwością jeden z najbardziej zapadających w pamięć dni plażowych, jakie kiedykolwiek przeżyjesz.

Więc do której pójść?

Uczciwe odpowiedzi, według typu wyjazdu:

• Pierwszy raz na Sardynii, jeden dzień plażowy: La Pelosa (zarezerwuj pozwolenie) — po ikonę.
• Rodzina z maluchami: Baia delle Mimose, Capriccioli, Le Saline.
• Szukasz uczucia pustej plaży: Li Cossi (z marszem), Vignola Mare, zatoczki Capo Testa.
• Surf lub wiatr: La Marinedda po obiedzie.
• Dzień w łodzi: Cala Corsara w rejsie, Cala Coticcio jeśli zarezerwujesz wcześniej.
• Jeden zapadający w pamięć wielki dzień: Asinara → Cala Sabina.
• Plaża + cywilizacja: Rena Bianca (Santa Teresa).
• Costa Smeralda bez cen Costa Smeralda: Spiaggia del Principe.

Jeśli zatrzymujesz się z nami w Beach Base, sześć z piętnastu jest w zasięgu śniadania-w-domu (siedem z naszego lokalnego przewodnika plus Vignola Mare). Reszta to dni lub półdniówki — ale w tak małym regionie „wycieczka" wciąż znaczy: w domu na zachód słońca na tarasie.

Plaża, na którą wracamy najczęściej, rok po roku? Li Junchi o zachodzie słońca, pod koniec września, bez planu i bez parasola. Czasem najlepsza plaża to po prostu ta najprostsza.

Źródła zdjęć: większość obrazów na tej stronie jest na licencji Wikimedia Commons (CC BY / CC BY-SA / CC0). Fotografowie: Cristian85, Or kriminal, Gianni Careddu, Carlo Pelagalli, gpatgn, Ökologix, Martina Shalipour Jafari, Marek Ślusarczyk. Stopniowo zastępujemy je naszą własną fotografią.